ИМЕТО, ИМЕТО, ИМЕТО…

Двојазичен Извод на родени
од времето на „патриотите“

"Тим у њих се још зачина ‒ што се у пјесан стави одавна ‒ од Лехсандра Србљанина ‒ врх свијех цара цара славна" („Осман“, Иван Гундулиќ)…

 Им робуваме на сопствените заблуди. Како да сме единствените на кои им се нуди промена на името во замена за подобар живот, убедени се повеќето македонски граѓани. Притиснати од секојдневната агресивна пропаганда на медиумите во корист на „ЗА“ или „ПРОТИВ“ промената на името, забораваат на фактот дека за да ни стане подобро ќе треба малку повеќе да се помачиме, повеќе од едноставната, проста, промена на името. За да ни стане подобро треба да се промениме себеси (како единки, секој поединечно), да го смениме нашето однесување, навиките, да ги згаснеме стереотипите, делузиите, да го промениме менталитетот кој нè води кон самоуништување, а тоа некако тешко ни оди.

ПРОМЕНАТА НА ИМЕТО

 Документот со кој Македонија е примена во ООН ѝ наложува таа во меѓународните организации и односи да се именува како БЈРМ сè „до решавање на разликите кои се појавија околу нејзиното име“, односно, сè додека не се дојде до заедничко решение за името со Грција (според билатералната времена спогодба). Тоа значи дека кога Македонија побарала прием во ОН и меѓународните организации прифатила и условеност дека ќе се именува како БЈРМ (FYROM) во ОН „додека не ги реши

СÈ ПО СТАРО

Антички барокен циркус

 Реформи во светот се прават за да се подобрат состојбите во некоја област. Кај нас се прават повеќе од 24 години, но тие, наместо да ја подобрат, со години ја влошуваат состојбата. Не е ни чудо кога се прават наопаку и целта не им е подобрување или средување на работите, туку поединци да се прикажат како реформатори. Зад себе оставаат хаос.

БЕЗВРЕДНИ ВРЕДНОСТИ

 Велат, тие правеле нешто. Велат, овие барем нешто изградија. За жал, од ваквите констатации произлегува дека не е битно што се гради, битно е нешто да се гради, па макар тоа било и полски ќенеф. Небитно е што за него се платени милиони евра! Тврдат, најпосле се гледало каде оделе парите кои ги даваат даночните обврзници. Таквата логика оправдува да платите иста цена за ѓердан од дваесет и четири каратно злато и за ѓердан обоен со златна боја, само за да поседувате нешто златно. Дали навистина би направиле такво нешто?

РЕТРО АНТИКВИЗАЦИЈА

НИП „Нова Македонија“
во 1980 г. (горе)
и во 2014 г. (долу)
(*сликата е позајмена
од еден мој ФБ пријател)

 Случајно налетав на еден мој коментар за антиквизацијата на Република Македонија во онлајн изданието на „Нова Македонија“ на текст од М. Велиновска (апсолутен непознавач на ликовната уметност, иако зела диплома како историчар на уметноста) насловен како „Кај ќе беше цивилизацијата без антиквизацијата“, па за да бидам во тренд (а ретрото е „ин“ во Македонија) мора да ви го претставам, како и мојот одговор на коментарот на некојси Анѓелкоски. Текстот е од 15. јули 2010 година, време, кога полистирен-лудилото уште беше на зачетокот. Во меѓувреме лудилото нарасна во своите апетити, се прошири и се надгради како нивната програма за зацрнување на граѓаните на Македонија.