ИМЕТО, ИМЕТО, ИМЕТО…

Двојазичен Извод на родени
од времето на „патриотите“

"Тим у њих се још зачина ‒ што се у пјесан стави одавна ‒ од Лехсандра Србљанина ‒ врх свијех цара цара славна" („Осман“, Иван Гундулиќ)…

 Им робуваме на сопствените заблуди. Како да сме единствените на кои им се нуди промена на името во замена за подобар живот, убедени се повеќето македонски граѓани. Притиснати од секојдневната агресивна пропаганда на медиумите во корист на „ЗА“ или „ПРОТИВ“ промената на името, забораваат на фактот дека за да ни стане подобро ќе треба малку повеќе да се помачиме, повеќе од едноставната, проста, промена на името. За да ни стане подобро треба да се промениме себеси (како единки, секој поединечно), да го смениме нашето однесување, навиките, да ги згаснеме стереотипите, делузиите, да го промениме менталитетот кој нè води кон самоуништување, а тоа некако тешко ни оди.

ПРОМЕНАТА НА ИМЕТО

 Документот со кој Македонија е примена во ООН ѝ наложува таа во меѓународните организации и односи да се именува како БЈРМ сè „до решавање на разликите кои се појавија околу нејзиното име“, односно, сè додека не се дојде до заедничко решение за името со Грција (според билатералната времена спогодба). Тоа значи дека кога Македонија побарала прием во ОН и меѓународните организации прифатила и условеност дека ќе се именува како БЈРМ (FYROM) во ОН „додека не ги реши

БЕЗВРЕДНИ ВРЕДНОСТИ

 Велат, тие правеле нешто. Велат, овие барем нешто изградија. За жал, од ваквите констатации произлегува дека не е битно што се гради, битно е нешто да се гради, па макар тоа било и полски ќенеф. Небитно е што за него се платени милиони евра! Тврдат, најпосле се гледало каде оделе парите кои ги даваат даночните обврзници. Таквата логика оправдува да платите иста цена за ѓердан од дваесет и четири каратно злато и за ѓердан обоен со златна боја, само за да поседувате нешто златно. Дали навистина би направиле такво нешто?

МАКЕДОНСКИОТ ДРЖАВЕН ГРБ - СОЦИЈАЛИЗАМ, АНТИКА, ИЛИ БУДАЛАШТИНА?

Грбот на Жером де Бара
(1581)

 

 Ете, ја откривме најголемата пречка на патот кон посветлата иднина. Одот кон просперитетот цело време ни го попречувал државниот грб кој, замислете само, бил социјалистички! Ја избришаа дури и петокраката, со што композициски го нагрдија постојното дело, но „социјализмот“ си остана во него.

 Идејата, била протната уште лани, но сега повторно ја заживеа некоеси „Македонско хералдичко здружение“. Во прв момент помислив дека во него има историчари и уметници, но глеј чудо главен мајстор во ложата и ле Гранде Хералд да ти бил физичар, кој студирал теологија (не онаа православната), а магистрирал во Нови Сад, па потоа магистрирал и „Историја во Скопје“ (со два магистериуми треба да знаеме дека „историја“ не се пишува со голема буква, ниту пак останатите два збора во називот на здружението).