Monday, July 31, 2017

МАКЕДОНСКИОТ РАСТУР-БАРОК ‒ ГОРДОСТ ИЛИ ПРЕДРАСУДА (2)


Растур-барокот крај новоизградениот
скопски „стар“ Театар
…Колку и да се трудат растурбароков да изгледа како од некое друго време (од антиката) го издаваат ситници како материјалите, изработката, изгледот, ликот, кои никогаш нема да можат да ги постигнат бидејќи оние оригиналните се продукт на некое сосема друго и поинакво време. Нè издава недостатокот на мајсторството на старите мајстори. Не можете да добиете рачно исклесан камен, ако тоа го правите со машина наместо со длето! Не можете да добиете рачно изработен накит, ако го изработувате со машина!

Thursday, July 27, 2017

МАКЕДОНСКИОТ РАСТУР-БАРОК ‒ ГОРДОСТ ИЛИ ПРЕДРАСУДА (1)



Триумфот крај порта Македонија
Триумфот крај Порта Македонија
„Тоа е за да можат да се навикнат на мракот. Што помалку им биде јасно, толку подобро ќе маршираат“ („Опсадна состојба“, А. Ками) 

Многу галама се дигна уште во моментот кога некои „наши“ новокомпонирани граѓани одлучија градов да го „претворат“ во метропола и го објавија кон крајот на 2009 г. започнувањето на проектот „Скопје-2014“ преку кој тврдеа дека ќе се возобновела и вознела националната гордост на Македонецот и ќе се забетонирал неговиот национален идентитет.

Wednesday, March 15, 2017

ВОВЕД ВО ПОСЛЕДНА ФАЗА НА ЛУДИЛОТО



 Вреди ли уште да се трошат зборови за жителот во Претседателската вила на Водно кој ни се претставува како претседател на Македонија! Татковината ни е мирна само во моментите кога тој молчи, а штом зине, експресно ја унередува и знаеме дека следува некоја нова итроштина испечена во кујната на ДПМНЕ. Некои извори документирано посочуваат блискост со фирми во Панама на лица од неговата непосредна близина, некои, пак, злоупотреба на државни пари наменети за лица со хендикеп од негови блиски роднини. Има човечето што да брани, но тоа сигурно не е Македонија!

Tuesday, December 6, 2016

(ПРЕД)ИЗБОРЕН СТАВ



Има огромна разлика меѓу крлежите и „нашево“ ВМРО (ΔΡΠΑΜΕ)! Крлежот кога ќе се нацица доволно крв ќе набабри и самиот си отпаѓа, прекинува да ти ја цица крвта. Овие нашиве „миленичиња“ немаат ситка бре! Бабрат, ќе пукнат, ама никако не отпаѓаат. Само со хируршки зафат можеме да ги откачиме од нашиве тела, инаку ќе ни ја исцицаат целата крв. Како тргнале, да можат, би ни ги украле и душите. Фино предвиде еден прост парламентарец (вмровец) на времето: „лавчињата ќе станат вампирчиња...“... Погодил чоекот! Сега е ред да ги претвориме во врапчиња (според пророштвото:) за да можат следниот пат да извикуваат: „в-мро-д-пм-НЕееЕе...“!

Friday, December 2, 2016

КОГА МАФИЈАТА ЌЕ СТАНЕ ДРЖАВА



„Нашата цел е да се инфилтрираме во владата на САД“ – Салваторе Луканија (Лаки Лучијано)

 Кога група луѓе ќе се здружи со намера да се бави со илегални криминални активности, најчесто заради остварување одреден профит, тоа се нарекува организиран криминал. Вака организираната криминална група често е и политички мотивирана како во случајов.

Thursday, August 11, 2016

ПЕКОЛНИОТ АНГЕЛ И НЕГОВИТЕ СПОМЕНИЦИ



*превземено од
веб порталот „Либертас“
 Се зборува дека деновиве се интензивирала градбата на споменикот „Мајка Тереза“, кој за разлика од претходните два на само околу стотина метри одалеченост (едниот пред „Домот Мајка Тереза, другиот под арката од „домот“) овој пат ќе има и фонтана, а велат ќе бил со висина од 16 метри. За пропагандистички потреби во штабот на „Дие Партај“ извадија нов израз во употреба кој го повторуваат како папагали и тоа не само во провладините медиуми, туку и во проопозициските — „скулптурална композиција“.

Monday, July 25, 2016

МЕМЕНТО


  На 1 јули 2012 година беше срамнета со земја околината на Старата железничка станица. Скопје одново доживеа катаклизма! Овој пат за тоа не беше виновна природата, туку човековата глупост. Уништени беа преостанатите перони, дел од пругата, дел од накнадно реконструираното крило...

 Во пресрет на утрешниот ден, еден од најзначајните датуми во историјата на Скопје, објавувам една моја постара фотографија која ја постирав уште во јули 2012-та година, како реакција на катаклизмата која одново ја доживува мојот град – многу пострашна од таа во 1963, овој пат по налог на нашето фирерче, а извршител е Коце кому повеќе му прилега функцијата градски дрвосеча отколку градоначалник. Ужасот ни се случува(ше) пред нашите очи, а ние си молчевме и сè уште молчиме!

  Во чест на мојот град кој за четири-пет години „преродбенициве“ успешно го трансформираа во паланка од крајот на светот, а неговото срце – Центарот на градот – во тешко средсело и селски панаѓур... Во помен на жртвите од земјотресот, наместо едноминутно молчење:

*Кликнете на сликата за да ја зголемите!

Вечна ти слава, граду мој!